Γενικά για τον Τεκτονισμό

Ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι μια από τις παλαιότερες παγκόσμιες αδελφότητες. Οι Διονυσιακοί Τεχνίτες της Αρχαίας Ελλάδας, τα Ρωμαϊκά κολέγια, οι Βυζαντινές Συντεχνίες της Ραβέννας, οι ομάδες των Κομακίνων Μοναχών της Λομβαρδίας, οι αδελφότητες των Λιθοξόων της Γερμανίας και της Γαλλίας, η εταιρεία των
Τεκτόνων του Λονδίνου. Μια αδιάσπαστη ιστορική αλυσίδα συνδέει τους επαγγελματίες οικοδόμους διαμέσου των αιώνων.
Στην νομική του μορφή είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο με φιλοσοφικό, ηθικό, φιλανθρωπικό σκοπό. Μέλη του είναι μόνο άνδρες, με αποδεδειγμένη ηθική συμπεριφορά και εντιμότητα. Η συμμετοχή μόνο ανδρών δεν ενέχει την παραμικρή υπόνοια κάποιας μορφής διάκρισης των φύλων, αλλά διατηρεί μια παράδοση από την ίδρυσή του.
«Ο Τεκτονισμός είναι ένα ιδιότυπο σύστημα ηθικής το οποίο καλύπτεται από σύμβολα και καταδεικνύεται μέσω αλληγοριών». Στηρίζεται στην άποψη ότι ο καθένας από τα μέλη του πρέπει να «χτίσει» εντός του, αργά και μεθοδικά ένα ιδιότυπο ναό, ανοχής, ανεξικακίας και αλληλεγγύης προς τους άλλους.
Για τον λόγο αυτό στηρίζεται στον ιερότερο «κατασκευαστικό» μύθο της αρχαιότητας, την ανοικοδόμηση του Ναού του Σολομώντα. Συνενώνει άτομα διαφορετικής εθνικότητας, θρησκευτικών πεποιθήσεων και κοινωνικών τάξεων. Δεν είναι θρησκεία, ούτε υποκτάστατο θρησκείας. Απαιτεί την πίστη σε ένα και μοναδικό θεό, μια ανώτερη δύναμη από την οποία τα πάντα εκπορεύονται και ονομάζει Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος.

Οι πρώτες επίσημες γραπτές μαρτυρίες ανάγονται στον Μεσαίωνα, στα επαγγελματικά σωματεία των οικοδόμων. Ιδιαίτερα τον 11ο και 12ο αιώνα, με την κατασκευή των καθεδρικών ναών και το «πέρασμα» από τον «ρωμανικό ρυθμό» στον «γοτθικό» αναδεικνύεται η σημαντικότατη συμβολή των επαγγελματιών τεκτόνων και των γνώσεων τους στην γεωμετρία και στην αρχιτεκτονική. Γνώσεις που προέρχονταν κυρίως από ρωμαϊκές και αραβικές μεταφράσεις έργων, του Ευκλείδη, του Πτολεμαίου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του αρχιτέκτονα Βιτρούβιου και Πυθαγόρειων αντιλήψεων.
Η χρήση των γνώσεων αυτών απαιτούσε την πρακτική εφαρμογή εργαλείων όπως, ο γνώμονας, ο διαβήτης, η στάθμη, το αλφάδι, η σμίλη, η σφύρα. Εργαλεία τα οποία στο πέρασμα των αιώνων απέκτησαν και την συμβολή τους, έννοια για το χτίσιμο του «εσωτερικού» ναού του τέκτονα. 
Τα επαγγελματικά αυτά σωματεία απέκτησαν εσωτερική δομή, μυστικότητα στην ειδική γνώση, φήμη και προνόμια σε όλο τον γνωστό τότε κόσμο. Γι’ αυτό και η μετάδοση των γνώσεων αυτών γινόταν προσεκτικά και κατόπιν ελέγχου αξιοπιστίας σε ελεύθερους ανθρώπους με ηθικές αρετές.
Η καλή φήμη των σωματείων αυτών, προσέλκυσε στις τάξεις του διανοούμενους της εποχής, μη επαγγελματίες, τους λεγόμενους αποδεκτούς τέκτονες.

Οι συναντήσεις των σωματείων αυτών, γινόταν σε στοά (lodge), όπου συνήθως ήταν παραπλεύρως των οικοδομών και αργότερα με την είσοδο μη επαγγελματιών σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους.
Την 24η Ιουνίου 1717, τέσσερις στοές του Λονδίνου συνεδριάζουν από κοινού στο πανδοχείο «η χήνα και η σχάρα» (goose and gridiron Alehouse), όπου συγχωνεύονται με το όνομα «Μεγάλη Στοά της Αγγλίας» με πρώτο Μεγάλο Διδάσκαλο τον Anthony Sayer. Είναι η επίσημη μέρα ίδρυσης του ελευθεροτεκτονισμού όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Το 1723 ο Anderson συντάσσει το Βιβλίο των Συνταγμάτων.

Η νέα «Μεγάλη Στοά» ίδρυσε νέες στοές, έκανε χρήση ενιαίων φράσεων, ιδεών και τυπικών και συνέβαλε στην ομοιογένεια του Τεκτονισμού.
Στις 27 Δεκεμβρίου 1813 στο Τεκτονικό Μέγαρο του Λονδίνου ανακηρύσσεται η ίδρυση πλέον της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας με πρώτο Μεγάλο Διδάσκαλο τον Δούκα του Σάσεξ, όπου και οριστικοποιείται το Τεκτονικό σύστημα των τριών βαθμών του Μαθητή, του Συντέκτονα (εταίρου της Τέχνης) και του Διδασκάλου.
Υπό την αιγίδα της Η.Μ.Σ.τ.Α, λειτουργεί από το 1862 έως και σήμερα η στοά της Ζακύνθου υπό την επωνυμία «ΑΣΤΗΡ της Ανατολής» με αριθμό μητρώου 880.