Ομιλία στον Άη Γιώργη ”των Φιλικών” 06/05/13

Εκκλησάκι Άη Γιώργη '13Κυρίες & Κύριοι

 

Τον Οκτώβριο του 1798, ο Τουρκικός στόλος κατέλαβε τη Ζάκυνθο. Στις 21 Μαρτίου 1800, υπεγράφη μια συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, η οποία αφορούσε τη σύσταση του πρώτου ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους των Επτανήσων το οποίο εφαρμόστηκε για επτά χρόνια. Το 1809, ο Βρετανικός στόλος κατέλαβε τη Ζάκυνθο, και στη συνέχεια έγινε η τιμητική πρωτεύουσα του Ιονίου κράτους. Ταυτόχρονα, η υπόλοιπη Ελλάδα ήταν υπό Τουρκική κατοχή.

(Αυτή ήταν η εικόνα της εποχής)

 (Γενικά ιστορικά στοιχεία για το εκκλησάκι)

Στη Ζάκυνθο δημιουργήθηκε και ορκίστηκε, η «Φιλική Εταιρεία», η οποία προώθησε την εξέγερση κατά των κατακτητών ! Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου των Φιλικών αποτελεί μνημείο εξαιρετικής ιστορικής σημασίας αφού εδώ ορκίζονταν τα μέλη της. Χτισμένο τον 17ο αιώνα, αυτό το εκκλησάκι βρίσκεται στην Μπόχαλη (στο Ψήλωμα), στους πρόποδες του δάσους από την οικογένεια ευγενών του Γεωργίου Λατίνου. Έπεσε με τους σεισμούς του 1893 αργότερα ξαναχτίστηκε, καταστράφηκε πάλι με τους σεισμούς του 1953 και ξαναχτίστηκε αμέσως.
Περνώντας την πύλη, μέσα στον περίβολο σε καλωσορίζει η προτομή του Γέρου του Μοριά Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Στο λιτό εσωτερικό της εκκλησίας βρίσκεται ο πίνακας των κυριοτέρων μυημένων μελών της Φιλικής Εταιρίας κατά τα έτη 1819 και 1821.

 

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ , ΟΧΙ διότι θεωρούμε ότι είμαστε συνεχιστές του έργου των Φιλικών ‘ αλλά για να αποτίνουμε την ελάχιστη τιμή σ’αυτούς τους γεναίους ανθρώπους , σ’αυτά τα άξια πνεύματα που με το ήθος, την ταπεινότητά τους & την αγάπη τους στην Πατρίδα , ήταν η αρχή της εξέγερσης & του αποτελέσματος να είμαστε σήμερα ελεύθεροι … (ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε) !

Φόρο τιμής λοιπόν στους πρωτεργάτες αυτής της Ανάστασης, τους Φιλικούς!

 

Της Επανάστασης του 1821 είχαν προηγηθεί αρκετές άλλες τοπικές εξεγέρσεις, με έναρξη ήδη από τον 15ο αιώνα και με τελευταία αυτή του Νικοτσάρα στη Βόρεια Ελλάδα. Μεγάλη ώθηση στην επιθυμία για ελευθερία έδωσαν από τον 18ο αιώνα ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός και η Γαλλική Επανάσταση, καθώς και η άνθηση της οικονομίας και της παιδείας των Ελλήνων χάριν και σε παράγοντες όπως η άνοδος της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης, οι Ναπολεόντιοι πόλεμοι κλπ. Υπό τις περιστάσεις αυτές αναπτύχθηκε το κίνημα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού 1750-1821 που προετοίμασε το έδαφος για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Στα πλαίσιά του φωτεινές μορφές θα επιχειρήσουν να μεταλαμπαδεύσουν στο υπόλοιπο γένος τις φιλελεύθερες ιδέες της εποχής και να το μορφώσουν, προκειμένου να ξεσηκωθεί και να διεκδικήσει τα δίκαιά του.
Από ανθρώπους με μόρφωση που ζούσαν σε πόλεις της Ευρώπης, της Βλαχίας και της Ρωσίας τέθηκαν οι βάσεις της Φιλικής Εταιρείας Το 1809 ιδρύεται στο Παρίσι το Ελληνόγλωσσον Ξενοδοχείον από τον Θεσσαλονικέα λόγιο Γρηγόριο Ζαλύκη, ενώ ανάμεσα στα μέλη του είναι και ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, μετέπειτα ιδρυτικό μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Συγκροτείται τυπικά ως εταιρεία μελέτης του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, στην ουσία όμως σκοπός είναι η απελευθέρωση της Ελλάδας και προς αυτήν την κατεύθυνση γίνονται όλες οι κινήσεις. Για την παράνομη δράση της η οργάνωση υιοθετεί τους κανόνες των Καρμπονάρων και των Ελευθεροτεκτόνων, ενώ τα μέλη της δεσμεύονται με όρκο και φέρουν ως αναγνωριστικό ένα χρυσό δακτυλίδι με τα αρχικά Φ.Ε.Δ.Α. (Φιλικός Ελληνικός Δεσμός Άλυτος). Από το 1815, όμως, άρχισε να παρακμάζει, καθώς η συντριβή του Ναπολέοντα έσβησε όποια όνειρα είχαν να τους βοηθήσει. Μια δεύτερη προσπάθεια ξεκίνησε στην Αθήνα, με την έμμεση υποστήριξη της Αγγλίας, το 1813. Ιδρύθηκε τότε η «Φιλόμουσος Εταιρεία», με κεντρικό σκοπό την καλλιέργεια του ελληνικού πνεύματος των νέων, την έκδοση βιβλίων, τη βοήθεια φτωχών σπουδαστών κ.λπ. Μόνο που αυτή η οργάνωση ποτέ δεν απέκτησε λαϊκό έρεισμα, καθώς κινείτο σε κύκλους λογίων και διπλωματών.
Άλλη παρόμοια μυστική οργάνωση ήταν η “Εταιρεία του Φοίνικος” στην οποία ανήκαν αρχικά οι Σκουφάς και Ξάνθος. Κατά μία άποψη από αυτή προήλθε η Φιλική Εταιρεία στα πλαίσια του διακαούς πόθου για αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και με σαφή την επίδραση των μυστικών εταιρειών της Ευρώπης, συναντιούνται το 1814 στην Οδησσό τρεις Έλληνες και αποφασίζουν τη σύσταση μιας αυστηρά συνωμοτικής οργάνωσης, η οποία θα προετοίμαζε τον ξεσηκωμό όλων των Ελλήνων. Πρόκειται για τον Νικόλαο Σκουφά, 35 χρόνων, από το Κομπότι της Άρτας, τον Εμμανουήλ Ξάνθο, 42 χρόνων, από την Πάτμο και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ, 26 χρόνων, από τα Γιάννενα . Και οι τρεις έχουν ήδη γίνει κοινωνοί των επαναστατικών ιδεών και του εταιρισμού. Ο Σκουφάς είχε ιδιαίτερες επαφές με τον Κωνσταντίνο Ράδο, ο οποίος ήταν μυημένος στον Καρμποναρισμό. Ο Ξάνθος είχε μυηθεί σε τεκτονική Στοά της Λευκάδας («Εταιρεία των Ελεύθερων Κτιστών», της Αγίας Μαύρας), ενώ ο Τσακάλωφ είχε υπάρξει ιδρυτικό μέλος του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου.

Σκοπός της Φιλικής Εταιρείας είναι η γενική επανάσταση των Ελλήνων για την «ανέγερσιν και απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους και της Πατρίδoς μας», όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Ξάνθος. Και σημειώνει στα «Aπομνημονεύματά» του: ..δια να ενεργήσωσι μόνοι των … ό,τι ματαίως από πολλού χρόνου ήλπιζον από την φιλανθρωπίαν των χριστιανών βασιλέων».

 

Γυρίζουμε  λοιπόν πίσω πριν  200 Χρόνια που ο καθένας  από τους υπό μύηση  φιλικούς  ανηφόριζε σούρουπο  με κάθε  προφύλαξη  τον ίδιο  δρόμο  που  κάμαμε  και  εμείς  σήμερα   για  ένα Ιερό σκοπό  που δεν ήταν άλλος  παρά να συναντήσει   τον παπά ΑΝΘΙΜΟ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟ και να  μυηθεί από αυτόν,   στα μυστήρια και μυστικά  της Φιλικής  εταιρείας (σε ένα διπλανό κελί, που δεν υπάρχει πια λόγω των σεισμών).

  • Ο παπά ‘Άνθιμος  γεννήθηκε στα Γιάννενα  το 1768 και  πέθανε στην Ζάκυνθο  της 28  ΓΕΝΑΡΗ του 1847. Ο Άνθιμος  είχε  διωχθεί  από τη  Μονή της Θεοτόκου στα Τζουμέρκα της Ηπείρου από τον Αλή Πασά  διότι  παρείχε  καταφύγιο    στην οικογένεια του Μπότσαρη.

Πέρασε πρώτα  για λίγο   από την Κέρκυρα  και κατέληξε   εφημέριος  στον μικρό αυτό Ναό ,                του Αγίου Γεωργίου του Λατίνου  που τον ονομάζουμε και Φιλικών.

 

Εδώ λοιπόν ο τυφλός στα μάτια Ιερέας,  αλλά  με περισσή  δύναμη ψυχής και  αγάπη  για την Πατρίδα και την Χριστιανοσύνη   τους όρκιζε   μπρος  στην «τίμορφη εικόνα του Ιησού» και δίνοντας ένα κερί στα χέρια του δοκίμου  του έλεγε « Αυτό το Κερί είναι  ο μόνος μάρτυρας , που η δυστυχισμένη Πατρίδα μας  παίρνει όταν τα παιδιά της κάνουν τον όρκο της Ελευθερίας τους».

 

Μετά , με φωνή τρεμάμενη από την συγκίνηση  τους όρκιζε με τον όρκο των φιλικών :

   «Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού Θεού, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να μη φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και τους λόγους της, μήτε να σταθώ κατ΄ουδένα λόγον ή αφορμή του να καταλάβωσι άλλοι ποτέ, ότι γνωρίζω τι περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή φίλον μου.

Ορκίζομαι ότι εις το εξής δεν θέλω έμβει εις καμμίαν εταιρείαν, οποία και αν είναι, μήτε εις κανέναν δεσμόν υποχρεωτικόν. Και μάλιστα, οποιονδήποτε δεσμόν αν είχα, και τον πλέον αδιάφορον ως προς την Εταιρείαν, θέλω τον νομίζει ως ουδέν.

Ορκίζομαι ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον των τυράννων της πατρίδος μου, των οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους, θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήσει.

Ορκίζομαι να μη μεταχειριστώ ποτέ βίαν δια να αναγνωρισθώ με κανένα συνάδελφον, προσέχων εξ εναντίας με την μεγαλυτέραν επιμέλειαν να μην λανθασθώ κατά τούτο, γενόμενος αίτιος ακολούθου τινός συμβάντος, με κανένα συνάδελφον.

Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω, καθ΄όσον η έχθρα μου ήθελεν είναι μεγαλυτέρα.

Ορκίζομαι ότι καθώς εγώ παρεδέχθην εις Εταιρείαν, να δέχομαι παρομοίως άλλον αδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.

Ορκίζομαι να μην ωφελώμαι κατ΄ουδένα τρόπον από τα χρήματα της Εταιρείας, θεωρών αυτά ως ιερό πράγμα και ενέχυρον ανήκον εις όλον το Έθνος μου. Να προφυλάττωμαι παρομοίως και εις τα λαμβανόμενα εσφραγισμένα γράμματα.

Ορκίζομαι να μην ερωτώ κανένα των Φιλικών με περιέργειαν, δια να μάθω οποίος τον εδέχθη εις την Εταιρείαν. Κατά τούτο δε μήτε εγώ να φανερώσω, ή να δώσω αφορμήν εις τούτον να καταλάβη, ποίος με παρεδέχθη. Να αποκρίνομαι μάλιστα άγνοιαν, αν γνωρίζω το σημείον εις το εφοδιαστικόν τινός.

Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβομαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατριβώ.

Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς !  Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου. Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε. Εις το εξής συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομά σου ο οδηγός των πράξεών μου, και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου. Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήσει επάνω εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν  ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου. Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη λησμονώ την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου».

 

 Ότι και να πει κανείς ακούγωντας αυτόν τον όρκο θα είναι τόσο λίγο … παρ’αύτα, για εμάς τους τέκτονες τόσο γνώριμος !!!

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο όρκος περιλαμβάνει τα δημοκρατικά ιδεώδη και τα ανθρώπινα δικαιώματα για τα οποία οι περισσότεροι λαοί της εποχής εκείνης επαναστατούσαν. Ο ιστορικός μελετητής διαβλέπει στον όρκο αυτό κάθε δυνατή επιρροή όλων των νέων φιλοσοφικών και πολιτικών ρευμάτων που κυριαρχούν στην Ευρώπη, των Εγκυκλοπαιδιστών της Γαλλικής Επανάστασης, της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των Η.Π.Α., των καρμπονάρων της Ιταλίας και γενικά των μυστικών και τεκτονικών εταιριών.

Στη Ζάκυνθο ο Κολοκοτρώνης μυείται στον τεκτονισμό. Προς το τέλος του 1806 οι Τούρκοι απαιτούν την παράδοση του Κολοκοτρώνη και ο Ρώμας τον φυγαδεύει στην Κέρκυρα. Εκεί τον γνωρίζει με τον στρατιωτικό Διοικητή Danselot και άλλα εξέχοντα μέλη της Κέρκυρας που ήταν όλοι μυημένοι.   Το επαναστατικό κίνημα του 1809 ήταν πολύ καλά προετοιμασμένο .

Η κατάληψη της Ζακύνθου από τους Αγγλους στις 19 Σεπτεμβρίου του 1809 και η μεγάλη στρατιωτική παρουσία τους στο κέντρο του κινήματος, τη Ζάκυνθο, ματαίωσε τα σχέδια αυτά.

 

Η τεράστια δράση της Επιτροπής Ζακύνθου αναφέρεται σποραδικά από την επίσημη ελληνική ιστορία.

‘Η φιλική Εταίρια με σκοπόν την προετοιμασία του Ελληνικού Εθνούς δια την αποτίναξιν του Τούρκικου ζυγού και την ανάκτησιν της πολυπόθητου Ελευθερίας του,  επιλέχθηκε από τους  ηγετες αυτής μέθοδος λειτουργίας της Εταιρίας προς εξασφάλισιν της μυστικότητας , βασίσθηκε  επί του τρόπου λειτουργίας των τεκτονικών Στοών , προκάλεσε τον στενώτατον δεσμόν της φιλικής Εταιρίας και του Ελευθέρου Τεκτονισμού.

Η εις την Φιλικήν Εταιρίαν μύησις των κυριωτέρων προσωπικοτήτων του Ελληνισμού περιέλαβε φυσικά και τον Ρώμα, ό οποίος αποφάσισε να χρησιμοποίηση τις  τεκτονικες  Στοές ως προκάλυμμα και πυρήνα της φιλικής εταιρίας με σκοπό την Αναγέννηση του Ελληνικού Έθνους’.

 

Στη  Ζάκυνθο το 1815 λίγο καιρό από την ίδρυση του Ιόνιου Κράτους υπό την Υψηλή  Προστασία  της  Μεγάλης Βρετανίας ο Διονύσιος Ρώμας εγκαθιδρύει και εγκαινιάζει την τεκτονική στοά  με την ονομασία  ΑΝΑΓΕΝΟΜΕΝΟΣ  ΦΟΙΝΙΞ υπό την αιγίδα της «ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ» με έδρα την Κέρκυρα.

Μέλη ήταν οι : ΡΩΜΑΣ, ΔΡΑΓΩΝΑΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΥ, ΦΛΑΜΠΟΥΡΙΑΡΗΣ, ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ, ΜΑΡΤΙΝΕΓΚΟΣ, ΚΟΛΥΒΑΣ, ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ, ΣΙΓΟΥΡΟΣ, ΒΑΡΒΙΑΝΗΣ, ΨΗΜΑΡΗΣ κ.α που ήταν ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ  και μέλη της  Φιλικής  Εταιρείας.-

 

Τέκτονες  και Φιλικοί  μυήθηκαν αρκετοί στη  Ζάκυνθο  και από την Πελοπόννησο  όπως οι ΠΕΤΜΕΖΑΙΟΙ, Ο ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ , Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ , Ο ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ , ΟΙ ΓΙΟΙ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, Ο ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΒΙΛΑΕΤΗΣ κ.α.

Οι Ζακυνθινοί  που αναφέρθηκαν  ανωτέρω μέχρι και τον Εθνικό μας ποιητή .ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ.

Το 1819 , ο Ρώμας  θα στείλει τον Κολοκοτρώνη στην Κέρκυρα να συναντήσει τον Καποδίστρια, να καταθέσει 4,000 φλορίνια  για την φιλική εταιρεία και να συζητήσει τα νέα σχέδια. 

 

 

Η ιδιαίτερη πατρίδα μας πολύ πριν από την επανάσταση, όσο η υπόλοιπη Ελλάδα στέναζε υπό τον Τουρκικό ζυγό, προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στους υπόδουλους αδελφούς της. Σε κάθε τραγική περιπέτειά της οι Ζακυνθινοί ήταν έτοιμοι να τη συνδράμουν με κάθε πρόσφορο  τρόπο με τα όπλα, με το χρήμα αλλά και με την ίδια τους τη ζωή.

Οι Ζακυνθινοί φροντίζουν   τους αδελφούς τους και τους εξασφαλίζουν εκτός από διαμονή και περιποίηση, 8000 πιστοποιητικά Βενετσιάνικης υπηκοότητας, σώζοντάς τους από την εκδίκηση των Τούρκων οι οποίοι ζητούσαν απέλαση.

Αλλά εκτός από τις θυσίες αυτές,  η Ζάκυνθος προσέφερε μια σπουδαιότερη υπηρεσία στην κυρίως Ελληνική επανάσταση.

Λόγω γεωγραφικής θέσης ως προς την ηπειρωτική Ελλάδα, λόγω υψηλού πολιτιστικού επιπέδου και λόγω πληθώρας ενθέρμων πατριωτών, δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι υπήρξε για τους λοιπούς υπόδουλους Έλληνες το σχολείο στο οποίο διδάχθηκαν την ελευθερία. Και αυτός ο Κολοκοτρώνης ομολογεί ότι εδώ ποτίστηκε τα νάματα της ελευθερίας, εδώ άνοιξαν τα μάτια του προς το όραμα της απελευθέρωσης της πατρίδας

Έκπληκτη η ανθρωπότητα παρακολουθεί τις νέες Ελληνικές σελίδες δόξας. Μόνοι τους οι υπόδουλοι Έλληνες αντιμετώπιζαν την πανίσχυρη Τουρκική Αυτοκρατορία, τα σχέδια της οποίας υποστήριζε τότε όλη η Ευρώπη.

Η επιτροπή αγώνα προσφέρει τα μέγιστα στον αγωνιζόμενο Ελληνικό λαό. Με δεδομένη την αλλαγή της Αγγλικής πολιτικής οι Ζακυνθινοί μη αρκούμενοι να προσφέρουν χρήματα, πολεμιστές, πολεμοφόδια, φάρμακα και τρόφιμα, άνοιξαν τις αγκαλιές τους να δεχθούν και τα γυναικόπαιδα που η θηριωδία των Τούρκων ανάγκαζε να ξενιτευτούν.

Επτά έτη αγώνων και θυσιών οδήγησαν στην επιβράβευση του έργου και των ελπίδων των υπέροχων της Φιλικής Εταιρείας οραματιστών και όλων εκείνων που τους ακολούθησαν.

Η πίστη, η αφοσίωση και το θάρρος για το τόσο μεγάλο έργο τους, οι θυσίες και οι μόχθοι τους, συνετέλεσαν ώστε να μη διστάσουν ούτε στιγμή να το αναλάβουν.

 

Κυρίες και κύριοι, ζούμε σε εποχή που συμβαίνουν ιστορικές αναθεωρήσεις. Πρέπει να διδασκόμεθα από σφαλματα & μελανές σελίδες του παρελθόντος !

Μετά από τόσα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης & της εθνικής παλιγγενεσίας η χώρα βιώνει κρίση μοναδική. Ο αγώνας δίνεται πλέον μέσα από χρηματιστήρια & οίκους αξιολόγησης με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν μαζί η οικονομική σταθερότητα & η κοινωνική συνοχή. Η οικονομική κρίση συνεπαίρνει ότι ευάλωτο βρίσκει στο διάβα της. Έχει επέλθει κρίση αξιών με αποτέλεσμα να απειλούνται η ελευθερία & η εθνική κυριαρχία της πατρίδος μας. Υπό αυτή την έννοια σημαντικός πρέπει να είναι ο σημερινός συμβολισμός!Η ελευθερια δεν είναι αντικείμενο που είτε αγοράζεται είτε παζαρεύεται, αλλά είναι έννοια που με πνευματική εργασία αποκτάται !

Μπορούμε να ελπίζουμε ότι με ζήλο & εργασία , με γνώση & παιδεία , με ήθος & αγάπη θα τα καταφέρουμε για μια ακόμη φορά!

 

Σεβαστοί φίλοι , αγαπητοί επισκέπτες , εγώ , ως Πρόεδρος του Τεκτονικού Ιδρύματος «Αστήρ της Ανατολής» σας  ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμά μας  ως ταπεινοί προσκυνητές της προσφοράς των Φιλικών, των ανθρώπων εκείνων που πρόσφεραν τα πάντα για τη λευτεριά της σκλαβωμένης πατρίδος μας!

 

Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες , Χριστός Ανέστη !

 

Σεβ.’. Διδ.’. Ιωάννης Κεφαλληνός Αριδάκης

Leave a Reply